De ontroering
Een gezicht vertelt meer dan duizend woorden. Van het gezicht zijn emoties als blijdschap, ontroering en verdriet af te lezen. Karen Bais (Toronto, 1969) richt zich in haar werk daarom vaak op het hoofd.
De gelaatsuitdrukkingen van haar hoofden zijn herkenbaar, de onderliggende emoties ook. Door nooit het hele hoofd te tonen, zoomt ze steeds in op één emotie. Dat maakt elk werk van haar uniek en tegelijk herkenbaar.
Kijken naar de kunstwerken van Karen Bais, is kijken naar jezelf. Ze houdt je een spiegel voor. Karen brengt je in contact met je eigen emoties. Dat maakt dat haar beelden een blijvende indruk achterlaten.
Karen Bais haalt haar inspiratie uit haar omgeving. Ze kijkt mensen recht in het gezicht op zoek naar hun emoties om die later te vangen in een kunstwerk.
Ze gebruikt daarbij technieken die ze zich eigen heeft gemaakt tijdens haar werk als grimeur. Haar beelden zijn vervaardigd van gebakken klei, gecombineerd met andere materialen, zoals epoxy hars, ter versterking van de effecten. De kleureffecten worden bereikt door de toepassing van diverse verftechnieken.
Dat alles maakt, dat Karen Bais een sterke band heeft met haar kunstwerken. Voor haar zijn het niet zo maar gezichten, maar gevangen emoties van mensen van vlees en bloed.
